La Asociación de Internautas advierte que el ADSL en España es el segundo más caro de la zona Euro

Artikulua irakurtzeko sakatu hemen.




Berriro ere aurrerakuntzak bai baina etekinak ere bai...

Estatuan, Telefonikak izan du komunikatzeko aukeren monopolioa urte askoz. Orain, agertu dira beste operadore batzuk, eta konpetentziak prezioak berrikustera eraman ditu konpaniei.

Konpetentzia bortitza da, baina eskenitako zerbitzuak gauza asko hobetzear ditu. Alde batetik, Europar batasunaren hirugarren garestienak dira hemen ADSL zerbitzuak, baina horrek ez du zihurtatzen konexioaren kalitatea, gehiago ordaintzen duten estatuetan berriz, konexioaren banda hemen baino %17 zabalagoa da. Beste alde batetik, ezin dugu aukeratu nahi dugun abiadura edota konpania, gure bizilekuaren arabera aukera bat edo beste bat izango dugu eta horren arabera egin beharko dugu gure konexioa.

Eta ez nahiz sartuko bezeroak egiteko duten estrategiekin... Kontratatzerako orduan denari esaten dizute baietz, alta doainik, ruterra doainik, instalazioa doainik... baina lehenengo faktura iristerakoan... SORPRESA!!! eta bajan hemateko... hobe duzu abokatu on bat izatea.

Hori bai, egiten dituzten publizitate kanpainainetan dirutza izugarriak gastatzen dituzte eta telebista jarrizkero haien iragarkiak dira protagonista. Ez zuten hobe diru hori ADSLaren kalitatean inbertitzea?

Internet gaur egun, ezinbesteko baliabide bihurtu da gure bizitzetan, eta nire ustez era batean publikoa bihurtu beharko zen zerbitzua izan beharko litzateke. Wifi tokiak, egia da gero eta gehiago direla, baina nire ustean etxe guztietan egon beharko litzateke sarera konektatzeko aukera, telebista entxufea bezela eta horrela hainbeste gustatzen zaigun Europar batasuneko hainbat estatuei alderatuko ginen.

Guri dagokigin arloan, hau da, irakaskuntzan sekulako aurrerakuntza jasango genuen ikasle guztiek etxean doain konektatzeko aukera izango balute. Irakasleekiko harremana askoz hobea eta gertukoa izango zen, ikastetxeek horrietan gastatzen duten dirutza eta horrek suposatzen duen kalte ekologikoa murriztuko zen eta garrantzitsuena iruditzen zaidana, ikaste-irakaste prozesuan erabilgarri agertuko ziren baliabideak kontaezinak izango lirateke.

Bestaldetik, ezinezkoa da ikastetxe batera eta etxe pribatu batera mega kopuru edo kable diametro bera iristea. Ikastetxeek ordenagailu ugari dituzte, eta etxeetan berriz bat edo bi daude gehienetan. Mega kopuru berdinak edo kable sekzio berdina izanda bietan logikoa da pentsatzea ikastetxeko konexioa motelagoa izango dela, beraz, administraritzak pentsatu beharko luke arazo honi aurre egiteko irtenbideak bilatzea.

MatemaTICas

Matematikak, edozein izanda ere, nork ez du izan matematikarekin arazoren bat? Arlo honekin ez dago grisik, normalean beltza edo txuria agertzen zaigu, edo maite edo gorroto, edo ulertu edo modurik ez buruan sartzeko.

Gehienetan, arazo grafikoak suertatzen dira ikasgai hau lantzerakoan. Nire ustez hau da matematikak lantzerakoan suerta daiteken arazorik ohikoena. Zaila egiten zaigu buruan irakurritako arazoa edo ekuazioa proiektatzea eta ondorioz ikasgaiarekin arazoak izaten ditugu.

Gainera, ikasgai gehienekin gertatzen den moduan, progresiboak dira eta hasieran galduzkero zureak egin du.

Jakinda dugu begietatik sartzen zaizkigun irudi interaktiboak, errezago berengatzen ditugula, eta gainera gaztaroan jolasten ikasi ahal badugu askoz hobeto.

Horregaitik proposatzen dizuet horri hau, bertan matematikak ikasteko modu berri bat proposatzen da. Lehen hezkuntza ikasten duten ikasleentzat dago bideratuta eta bertan aplikazio interesgarri ugari aurki ditzakegu.

Neri interesgarrien iruditzen zaidana hain zuzen grafikotasuna da. Marrazkiak mugitzen dira, eta ez hori bakarrik, guk ere mugi ditzazkegu, eta horrek buruan irakurritakoa isladatzeko arazoak dutenentzat oso interesgarria suerta daiteke.

Era honetako berrikuntzekin ikasleen motibazioa bermatu dezakegu eta jolastuz eta ordenagailuarekin elkar interakzionatuz matematikak era atsegin batean ikasi dezakegu.

Idaztea ahaztuko zaigu??

Azkenengo urteotan teknologia berriek egin duten aurrerapenak ikaragarriak izan dira. Ez dugu ahaztu behar, txikitan, ez zegoela mugikorrik eta ordenagailua zeukatenak oso gutxi zirela. Lagunekin egoteko, bere etxeko txirrina jo eta jeisten ziren kalera, orain telefonoz abisatu gabe ez goaz inora, eta kalean jolastu ordez, bakoitzak bere etxetik ibiltzen gara online jolasten.

Liluratzen nau bakarrik 15-20 urteetan egin diren aurrerakuntzak, teknologikoki hitzeginda noski.

Baina beti bezela, aurrerakuntzen gauza onak hartzeaz gain txarrak ere hartzen ditugu, eta baliabideak era okerrean erabiltzea beti izan da gure gizartearen ezaugarrietako bat.
Esate baterako, alarma soziala piztu da idazterakoan aurkitutako hainbat akats ortografikoekin. Denok ezagutzen dugu SMSez edo Emailez komunikatzeko erabiltzen dugun hizkera murriztua, hau oso erabilgarria da horrelako mezu laburretan ahalik eta azkarren eta murriztuen idazteko. Baina zer gertatzen da ondoren gutun bat, azterketa bat edo proiektu bat idatzi behar dugunean? Akatsa ortografiko ugariak aurkitu direla, eta ez bakarrik adin gutxiko gazteetan, bereziki bigarren hezkuntza eta unibertsitateko klaseko azterketetan, lanetan, proiektuetan...
Honek alarman jarri ditu irakasle eta instituzioak, eta horren aurkako neurriak hartzea zaila dela diote.

Egia da gero eta gutxiago idazten dugula paperean, eta horren ordez era informatikoan komunikatzen garela gaur egun. Baina horrek ez du esan nahi idazteko era zuzena alde batera utzi behar dugunik. Ikastetxeetan arazo hau planteatu beharko litzateke, eta orain gutxiago erabiltzen dugun idazkera "arrunta" bermatzeko ahaleginak handiagoak izan beharko lirateke orain.

Bestela, azkenean, hizkuntzak ezagutzen genituen bezela desegartzen joango dira eta gure kasuan, Euskerak baditu mehatsu asko beste berri bat gehitzeko.


Gaiarekin sakontzeko artikulu bat aurkitu dut erlazionatuta.

Irakaskuntza hobetuz ?????

"Un 27% de los españoles no apoya el proceso de Bolonia, el doble de los que lo respaldan..." Gehiago irakurtzeko hemen sakatu


Harrigarria da benetan, gure estatu maiteak aldaketak egiteko dauzkan gogoak eta ausardia... Hori bai, ez da hain garrantzitsua nola edo zer aldatu baizik eta aldaketa nola edo hala egitea.
Irakaskuntzan erabat atzeratuta gaudela ez da sekretua, hainbeste gustatzen zaigun europar batasunaren azkenengo postutan agertzen gara arlo honetan. Hala ere, aldaketak egiteko unean, ez ditugu ikasleak eta haien jakintzak lehentasun moduan jartzen, beti bezela, interes ekonomikoak eta politikoak agertzen dira aldaketaren bermatzaile garrantzitsutzat. Ez du garrantziarik daukagun ikasketa kalitateak, bai ordea, ekonomokoki etekinak eta politikoki emaitza onak lortzea. Beti bezela, nahiz eta jende gehiago egon kontran alde baino, estatuak belarriak itsi, atentzioa beste alde batera bideratu eta aurrera egin du proiektuarekin. Horrela, hemendik gutxira, aurkan zeudenak, beste erronka batean egongo dira buru eta belarri, eta gainontzekoak dagoeneko ahaztuta izango dute guzti hau eta Bolonia betidanik gurekin egona bazen bezela funtzionatuko du.
Harrigarria da benetan estatu demokratiko honetan dagoen diktatzeko hoitura, eta honetan, politikariek hartu duten trebezia. Informazioa manipulatuz eta askotan izkutatuz egiten dira gauzak hemen. Bestela, nola azaldu daiteke plan berri honen inguruan dagoen informazio eza? Zenbat eztabaida, zenbat berri, zenbat galdeketa egon dira Bolonia planaren inguruan? Egia da unibertsitate inguruko esparruetan mobilizazioak egon direla, baina aldaketa hain garrantzitsu baten aurrean, nun gizartearen nundik norakoa jokoan dagoen, esparru hori oso txikia da. Egia da ere ez dudala gehiegi telebista ikusten, baina "informazio tresna" honetan Boloniaren inguruan entzundako lehenengoa izan da iada datorren ikasturtean hasiko dela . Non dago prozesu demokratikoa?
Bitartean, ikasleak, gure etorkizunaren gidariak dira guzti hau ordaintzen dutenak, eta nola gidatuko gaituzte? nolakoak izango dira etorkizuneko politikari eta agintariak?
Erantzuna erreza da, horrelako jokamoldeekin bermatzen duguna, oraingoen berdinak izatea da, sistema zikliko bateko tresnak izatea baita guretzat prestaturiko etorkizuna.